
Bukareszt jest stolicą Rumunii i największym miastem kraju. Według danych z 2011 roku w samym mieście liczba mieszkańców wynosi około 1 mln 883 tys. osób. Bukareszt jest centrum ekonomicznym i przemysłowym kraju. Komunikacja miejska obejmuje sieć autobusów, trolejbusów, tramwajów oraz metro. Za transport publiczny odpowiedzialne są dwie firmy. RATB- Regia Autonoma de Transport Bucuresti (autobusy, trolejbusy, tramwaje) i Metrorex (Metro).
Bukaresztańskie metro zostało otwarte w listopadzie 1979 roku. Oddano wtedy do dyspozycji mieszkańców pierwsze sześć stacji pierwszej linii. Sieć podziemnej kolei rozwijała się przez lata i obecnie korzystać można z czterech linii metra. W budowie oraz na etapie planowania są kolejne dwie linie. Od 1995 roku w metrze funkcjonuje system biletowy oparty o karty magnetyczne. Bukaresztańskie metro dysponuje 77 pociągami, poruszającymi się między 51 stacjami po trasie liczącej niemal 70km (dwutorowo).
Naziemny transport publiczny obejmuje 24 linie tramwajowe, 15 trolejbusowych i 109 autobusowych, w tym 11 linii podmiejskich. Liczba przystanków to prawie 2400, z czego 211 w obszarze podmiejskim. Łączna długość wszystkich tras to nieco ponad 1500km (dwutorowo). Również w pojazdach RATB wprowadzono system magnetycznych biletów. Jednorazowe, kartonowe zasilane są kwotą odpowiadającą kosztom jednego lub kilku biletów. Z jednej karty może korzystać kilka osób poprzez kilkakrotne kasowanie biletu. Plastikowe, imienne karty miejskie mogą być zasilane wielokrotnie konkretną sumą pieniędzy, można też zakupić abonament na jedną lub kilka linii, albo na całą sieć. Warto zasilić kartę lub kupić bilety na zapas. W Bukareszcie nie ma automatów na przystankach, ani w pojazdach, nie można też kupić biletów u kierowcy. Jedyna możliwość to zakupienie biletów w szarych budkach oznaczonych logo RATB. Budki znajdują się przy wybranych (nielicznych) przystankach i często bywają otwarte w absurdalnych godzinach.
Rozkłady jazdy istnieją tylko w teorii. Można je znaleźć na stronie internetowej RATB (do 1990 ITB), ale nijak się to ma do rzeczywistości. Rozkłady nie widnieją na żadnym przystanku, i dobrze, bo tylko by denerwowały mieszkańców. To, czy tramwaj(autobus) przyjedzie w ciągu najbliższych kilku minut najlepiej ocenić po ilości ludzi stojących na przystanku. Mimo to, sieć jakoś działa.
autorka tekstu: Kinga Jakubek, 2016
zobacz także: blog pojechała do Rumunii » autorstwa Kingi :)
Kilka słów o serii Art Safari
Od kilku lat (2025) Departament Promocji Miasta prowadzi szeroko zakrojoną akcję promocyjną poprzez wydawanie kolekcjonerskich serii biletów nawiązujących do bieżących wydarzeń lub dziedzictwa kulturalnego Bukaresztu i całej Rumunii. Najciekawszą z dotychczas wydanych serii jest ta reklamująca Muzeum Sztuki Art Safari. Wydano 11 dziesięcioprzejazdowych biletów (udało się zebrać wszystkie!). Dziesięć z nich przedstawia obrazy Theodora Amana (1831-1891), są to kolejno: Hora de la Aninoasa (hora to tradycyjny rumuński taniec, Aninoasa to miasto w Rumunii), În gărdina (W ogrodzie), Dominoul verde (Zielone domino - domino to w tej sytuacji odnosi się do typu(?) sukni maskaradowej), De la făntănă (Ze studni), Seară de bal mascat (Wieczór balu maskowego), Veneţia (Wenecja), Natură statică cu căpşuni (Martwa natura z truskawkami), În gărdina(2) (W ogrodzie), Mănăstirea Sinaia (Monastyr Sinaia) oraz ostatni z nich După petrecere (Po imprezie). Jedenasty obraz to dzieło najsłynniejszego rumuńskiego malarza Nicolae Grigorescu (1838-1907), zatytułowane Ţărăncuţă cu basma albă (w wolnym tłumaczeniu: Dziewczyna w białej chuście, Rodaczka w białym szaliku) Jest to najdroższy w historii rumuńskich aukcji obraz (a także wg naszych ustaleń najrzadszy bilet z całej serii)! ♥
źródło herbu miasta: http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Stema_municipiu_bucuresti.png